Een onweer als ontbijt

En wat voor één!

Zonsondergang bij de Oosterscheldekering

Ik was er weer eens een weekendje op uit getrokken, en deze keer mikte ik op Roompot Marina.  Dat was een makkie met een ONO wind.  Ik maakte een ommetje via het Brabants vaarwater en de Galgeplaat.  Onderweg protesteerde mijn bankkaart en werd het Burghsluis.  Heel leuke bestemming.
Een wandeling naar de Oosterscheldekering en wat foto's van de zonsondergang maakten het compleet.

Burghsluis, vroeg in de ochtend

Zondagmorgen checkte ik Weather Pro en zag een lichte bui naderen.  "No problem"dacht ik.  De onweersdreiging was maar geldig maar tot 4u 's nachts.
Ik voer dus uit, iets na 7u.
In de verte zag ik wel bliksems, maar het was een 'droog' onweer, bovendien was het al zo goed als voorbij.
Genietend van de ochtendstilte (= een aanrader!) en de Polompe Toren, schoof ik stilletjes de Roggeplaat voorbij.
Maar die stilte werd abrupt doorbroken door knallen. Het leken kanonschoten.
Chinezen die de regen uit de ligt schieten?  Nou, dat is erg onwaarschijnlijk :P
Maar dan verging me die grapjes. Een fikse regenbui naderde met rasse schreden, en de bliksems maakten duidelijk dat er niet echt plaats is voor grapjes.
Chuck!
Gelukkig was ik in de buurt van de Schelphoek.  Ik zocht nu niet meteen een of andere meerboei, maar liever een stalen zeiljacht met een flinke mast  :D

Met de motor zowat volgas voer ik die Schelphoek in. De dieptemeter schoot van 25 meter na 2 meter.
Op 50 meter van een stalen platbodem draaide ik recht in de wind, zette een spurt naar de ankerbak, en gooide anker en 10 meter zware ketting overboord.
De regen gutste intussen al uit de hemel.

De donders waren echt geen 'huis, tuin en keuken kaliber" maar echte kanonschoten waar je haren op je rug van gaan recht staan.
Man, ik heb intussen al wel wat meegemaakt, maar dit stelde me verre van gerust.
Ik hoopte echt dat één of andere agressieve bliksem niet mijn 10 meter hoog mastje kiest...

De regen viel met bakken uit de hemel.  Het was nog een geluk dat er geen windkracht 8 in zat, want voor het zelfde geld schoot mijn anker los, en tijd om even 'de buurt te verkennen' was er deze keer niet.
Zo zie je maar: oefen geregeld je ankerskills, je weet maar nooit.

Na het natuurgeweld trok ik de motor weer op gang ven vervolgde ik mijn weg naar de Krammersluizen.
Het onweer maakte plaats voor een fikse wind tussen de 18 en 22 knopen.  Zo bleef de dag erg sportief.
Blij dat ik de kleine fok koos, en een reefje in het grootzeil ;-)

Vlak voor de Krammersluizen nog even een goede daad gedaan: ik zag een rood zeiljachtje dat tussen de Hangcultuur mosselen geraakt was, ter hoogte van bakboordboei K6. Ik riep Post Wemeldinge op via kanaal 68 en meldde hen dit.

Hopelijk werd het jachtje wat later geholpen en kon het bevrijd worden uit zijn hachelijke positie.

Een stalen platbodem... op zo'n moment wel handig :D

Aha, zonnetje, is het voorbij?

Vreemse wolkenvormen na het onweer.

Even flexibel wezen

Vrijdag reed ik tijdig door naar de haven om die ellendige files te vermijden.
Het gaf me ook de tijd om nog wat voorbereidingen te doen voor de tocht naar Boulogne.
Tijdens de week had ik alvast een lichtgewicht, opvouwbaar, kuiptafeltje gemaakt.
En via Sailspecials had ik een Breeze Bandit aangeschaft, waarvoor ik onder mijn luik vooraan drukknoppen moest plaatsen. Die lijmde ik met TEC7.

Nadien trok ik naar jachthaven 'Schapenput' die boekjes willen kopen van me, maar ze waren helaas niet aanwezig.
Ik bleef dan maar even 'plakken' op het terras van Goeleven, met een frissen Duvel :P

Zaterdagmorgen voer ik uit rond 9u met als bestemming Sint-Annaland, maar ver geraakte ik niet: mijn zeilmaker, Insails, belde me op met de bijzonder grote verrassing dat mijn fok klaar was. Dat had ik helemaal niet verwacht.
(Nu was het eens voor een keertje groen aan het sluisje, en nu ging ik er niet door :P  ).

Een fok tussen de kleine fok
en de genua in.

Hop, met de wagen naar Made.
De nieuwe fok is echt gemaakt zoals overlegd.
De zeilmaker drukte me op het hart om de fok bij rustig weer in te zeilen en niet gelijk aan de wind te gaan jakkeren bij 15 knopen of zo.
Hmmm, ja, dat zal ik dan maar doen.

Rustig inzeilen bij ruime wind

Weer in mijn haven, na een sight seeiing van 5 autosnelwegen per rit, zette ik er gelijk de nieuwe fok op.  Er stond, zo schatte ik, maar 8 knopen wind, dus ideaal om de fok in te zeilen.
Na het sluisje, dat wonder bij wonder weer eens groen gaf voor mij (allee: zwart, wat het groene licht is defect) , draaide ik naar ruime wind richting Dintelmond.  Idee was om lekker te ankeren 'achter de hoek', ten westen van Dintelmond.  Daar is het maar een 2,1m diep.

Toen ik de bedoelde zone bereikte sukkelde ik tussen de planten. Zoveel groen zeg! Na wat zoeken, op fok alleen, vond ik een wat meer planten-luwe plek.
Hup anker uit, en een laat middagmaal nuttigen.
Bij het meten van de wind trof ik toch af en toe vlagen aan van rond de 15 knopen.
Hmmmm.... toch maar de kleine fok zetten, ik wil mijn nieuwste aanwinst vandaag niet voor de leeuwen gooien.

Met de kleine fok, en vol grootzeil kruiste ik op richting thuishaven. Onderweg stak ik warempel een Elan van 33 voet voorbij.  Vreemd...
Er ontstond een spontane, stilzwijgende, wedstrijd.  Uiteindelijk volgde er nog een derde jacht, allemaal een stuk groter dan mijn kleine FS22.
Het duurde verschillende rakken vooraleer ze me voorbij gingen.  Eentje rolde er zelfs volledig zijn genua voor uit en probeerde onder vette helling voorbij te steken.
Jaja, geloof me: onder helling denk je sneller te gaan, maar dat is niet zo hoor.
Ik zag ze zwoegen en zweten, maar ze liepen niet uit.

Uiteindelijk moest ik afhaken want ik bereikte de monding naar mijn favoriet sluisje :D

En het was weer van dat hoor: een motorjachtje dacht dat het rode licht niet voor hem bestemd was en ging vrolijk de sluis in. Ver kwam ie niet wat het brugje rolde uit.  Volgas in achteruit om dan voor de sluismond te blijven liggen.
Voor de sport vaarden er intussen vissertjes in en uit...  Rood licht? Welk rood licht?

Eens in de haven sleutelde ik nog wat aan mijn achterstag.  Ik monteerde er een hijssysteem voor de kegel. Ik moet immers makkelijk de kegel kunnen hijsen, en op zee wil ik dat zeker niet doen, al dansende op de voorplecht.
Tussendoor weer een paar boekjes verkocht. Vooral leuk om zoveel positieve reacties te krijgen ;-)

Zondagmorgen gaf het recenste weerbericht onweders... dat was inpakken en naar huis... om een blogje te kunnen schrijven over een flexibel weekendje :D

Beetje reclame is niet verkeerd, hé!

Zalig ankeren, solo

Als men mij zou vragen welke nacht voor ankeren nu de leukste was dit seizoen, of met uitbreiding: sinds ik zeil, dan is het wel voorbije weekend.

Ik trok vrijdag meteen na mn werk naar de boot en vaarde nog uit.
Toen ik het oude sluisje en voetgangersbrugje passeerde knalde ik bijna op een ander zeiljacht dat doodleuk door het rood het sluisje binnen vaarde. Het is dan nog een boot uit onze haven ook...
(Is dat nu zo moeilijk, je aan de regels houden?)

Er stond niet veel wind meer waardoor ik nog net op zeil tot aan de Krammer geraakt, maar vanaf daar werd het motor tot op de Grevelingen.
Op voorhand had ik al goed gekeken waar ik wou ankeren en tufte daarheen.

Het was zalig rustig op de grevelingen.
De windrichting stond net zo dat de zon zou ondergaan achter mijn spiegel. Met de rug tegen de kajuitopbouw, glaasje wijn erbij en de verrekijker genieten van de ondergaande zon...
Dit was zalig!

Nog lang bleef ik rondkijken met de verrekijker, naar de sterren, de navigatielichtjes van andere jachten, meeuwen,...  verbazend dat er nog jachten rond varen op het stikdonkere Grevelingen als het al aardig donker is.

De ochtend erna was het veel grijzer, en een stuk meer wind.
Ik zette mijn tocht voort, richting Veermansplaat en liep zaterdagmiddag reeds Bruinisse binnen.
Er werd (veel) regen verwacht en had daar niet veel zin in. Die regen is er ook gekomen, alleen pas tegen 20:30u :D

Zondag was het gewoon huiswaarts keren. De weerberichten spraken van onweerskansen vanaf 14u en ik wou die voor blijven.
De tocht ging vlot op zeil tot aan de smalle geul, Noord van de Noordplaat in het Volkerak. Daar viel de wind totaal weg en moest ik op motor verder.

Het was zeker een leuke tocht, en bovenal: een fantastische avond voor anker!

De zonsondergang fotograferen door je verrekijker :P

Zonsopgang in Bruinisse Marina

Mijn eerste zeiltochten op zee waren met dit type: een Etap 20.
Te gek dat we zelfs de zee op gingen bij zowat 6 beaufort met dit jachtje!

Het bijbootje is klaar... en nu?

Mijn 'Sail Ya mini'

Toen het bijbootje geleverd werd schoot ik meteen in actie.
Vooral diefstal baarde me zorgen, dus zorgde ik voor een stevig kabelslot.

Nu mijn twee weken durende zeiltocht nadert begin ik steeds meer en meer te twijfelen over de handigheid van dit bootje.
Verschillende doembeelden duiken op:

• Hoe kan ik solo makkelijk de Krammersluizen doorkomen met dit bootje achterop, en met uitbreiding uiteraard ook de drukke Grevelingensluis?
• Wat als ik voor anker lig en naar de kant roei? Mn boot ligt dan onbewaakt (diefstal/inbraak + anker dat begint te krabben of zo), en de rubberboot grijpklaar aan de kant...
• Hoe moet ik dat fiksen in een jachthaven? Afmeren in bijvoorbeeld Bruinisse Marina, met zo'n bootje achterop lijkt me niet simpel.
• Hoe vaart dat in achteruit, die bijboot op sleep? Vaak leg ik in een jachthaven in 'achteruit' aan, in een box.

Mijn FS22 is gewoon te klein om deze bijboot op de voorplecht te leggen, en de kuip is al evenmin groot genoeg.

Ik kocht de rubberboot vooral met de bedoeling om tot bij mijn kameraad te roeien, met een fles wijn of een paar trappistjes, als we naast elkaar voor anker liggen, of om in een haven tot bij de havenmeester te roeien of zo.

Ik stond er toen niet bij stil dat er helaas ook 'onhandigheden' zijn als je zo'n bootje op sleeptouw neemt.

Stevig slot met kabel tegen 'losse pollekes' :D

Vierdaagse vol variatie

Als ik nu eens twee dagen vrij neem, vlak na het weekend? Dat levert een mooie vierdaagse zeildag op.
Vrijdagavond passeerde ik nog snel langs de zeilmaker: mijn nieuwe fok was klaar.
Daar schrijf ik later nog wel een stukje over.

Zaterdag kwam mn kameraad er pas tegen 12u door. (Hij ontdekte onderweg dat ie iets vergeten was en moest weer naar huis om dat te gaan halen).

We vaarden uit en draaiden richting Willemstad. Met een achterlijke wind van 25 tot 32 knopen, op fok alleen ging het als een speer.
De Volkerak, ook wel bekend als 'klotsbak' deed zijn bijnaam alle eer aan. Recht staan in de kuip was geen sinecure.
De Volkeraksluis was nu een uitdaging: volop wind achterop, je werd simpelweg naar binnen geblazen, geen motor in vooruit maar zowiezo in achteruit.
Maar mn angst was ongegrond, het afmeren ging als een fluitje van een cent :D

We riepen Willemstad op via de VHF en bespraken onze plekjes.
Ook daar een beetje schrik voor het afmeren, en ook hier weer ongegrond. Ne mens kan meer dan hij zelf denkt.

Zondag ging mn tocht normaal naar Bruinisse, maar doordat er amper wind was, en dan nog pal op kop, haalde ik dat niet en draaide met mn kameraad mee onze eigen haven in.

Onderweg hebben we nog geankerd om ei met spek klaar te maken als middagmaal. Echt genieten.

Maandagochtend vaarde ik uit om alsnog in Bruinisse te geraken. Er stond een stevig windje: 20 tot 25 knopen. Met mn halvewindse koers geraakte ik in de Krammer op een uurtje tijd.
Na de Grevelingensluis eerst even bij de marina benzine gaan halen.
Hier werd mn misterie van mn haperende motor opgelost: de tank was zowat vacuum gezogen: ik was vergeten het ventieltje open te zetten  :D  Nu draait de motor weer zoals hij altijd deed: zoetjes.

's Middags gooide ik het anker uit in mijn vroegere surfzone. Even herinneringen ophalen.
Nadien zeilde ik richting Veermansplaat. Toen ik daar in de buurt was zag ik de wind gestaag toenemen en keerde terug. Onderweg kwam ik nog een FS22 tegen, het leek wel een kopie van mijne: de 'Pas de deux'. Hij riep me toe dat ie trouw mn blog volgt. Leuk! Daar doe ik het immers voor ;-)

Uiteindelijk draaide ik de Marina binnen en ging op mn zowat vaste plek liggen aan de F-steiger.
Bij Visser kon ik genieten van hun voortreffelijke service: ze pompten mijn stootwillen weer op, die waren bijzonder plat.

Dinsdag moest ik weer naar huis.  Wat was dat een frisse dag zeg!
Maar zo op een weekdag zeilen is een aanrader, zeker als je door de krammer moet.
Die sluis was leeg, geen kat te zien.
En toch: ik zag een mastje in de 'jacuzzi'. Die bleek na oproep via de spreekpaal in storing.
Je moet het maar voor hebben dat je daar gevangen ligt...
Tegen 12u was ik weer in mn eigen haven en reed ik naar huis, nog net op tijd om de bekende files rond Antwerpen voor te zijn.

Op fok richting Willemstad,
met 25 tot 32 knopen wind achterop

Mijn nieuwe fok, op maat gemaakt
voor mijn zeilwijze

Voila: eindelijk iets gedaan aan dat relingnet
dat steeds in de weg hangt

Er zijn nog 136 wachtenden voor u...

en 54 voorstekers :D

U kan het misschien wel raden: ik heb het over de Krammersluizen.

Vrijdagavond trok ik weer naar de boot, om er twee belangrijke klusjes te doen: het stopcontact boven het keukenblok aansluiten, en het luik vooraan opnieuw kitten.
Het stopcontact is ok, maar het luik, daar had ik te weinig kit tussen gedaan, dus dat zal ik nog eens een derde keer moeten doen... tja.

Zaterdagmorgen arriveerde mijn kameraard. Zijn boot staat nog steeds op de kant en daarom gingen we er op uit met mijn FS22. Bestemming: Sint Annaland.
De weerman verwachtte een spatje regen, maar het werd veeleer een langdurige miezerregen, koud en aardig wat wind.  Geen weer om op onze sokken Sint Annaland te bereiken.
Ik luisterde ook even kanaal 68 uit (Post Wemeldinge) en hoorde "waarschuwing: Vlissingen Zuid-west kracht 6".  Tja, daar werden we niet vrolijker van. Mijn langdurige verkoudheid speelde weer op: ik leek wel een echt keffertje :P.  Robby vond dat we dan maar naar onze favoriete bestemming afdraaiden: Bruinisse marina.
Achteraf bekeken zeker een goede beslissing.
En zoals wel vaker: eens we in onze box lagen, klaarde het op  :D
Een bezoekje aan Visser hoort ook tot het vaste ritueel als we in Bruinisse liggen.

Zondag alweer langs Visser: de grootschoot bleek te dik voor de nieuwe blokken, dus nog gauw een nieuwe schoot voor we uitvaarden.
We kruisten richting Veermansplaat maar moesten voortijdig terug draaien, en ankerden in de buurt van bakboordboei G12.
Na een verkwikkend soepje op het zonneterras :P gingen we anker op een draaiden richting Grevelingensluis.

Vlak voor de jachthaven dreef een ware kwallensoep, ongelooflijk!  Daar wil je niet over boord donderen.

Na de Grevelingensluis zeilden we naar de Krammersluizen. Tijdens deze twee mijltjes hielden we netjes een Bavaria 40 voet bij. Goed gezeild van ons zou ik zeggen :D

Maar aan alle mooie liedjes komt een einde en dat was deze keer aan de Krammersluizen. Al van ver zagen we de bui hangen: Het leek er wel een jachthaven: alle steigers vol, met daartussen een gewriemel van jachten. Ik zag aan een uiteinde van een steiger nog een plekje en legde er vast. Ik wou niet tussen dan gewriemel liggen met een achteropkomende wind van vlot 20 knopen.
Je voelde ook de ergernissen van de anderen als een nieuwe lading jachten aankomt die gelijk de sluis in varen. We werden ook door heel wat jachten voorgestoken die groter waren, en zo een beetje de 'durf al' zijn. Uiteindelijk konden we een sluis in om 16u15... we waren er aangekomen om 14u.

Na de sluis zeilden we naar onze haven, en alweer hielden we een 38 voeter bij.  Een beetje trim en niet teveel zeil zetten doet wonderen.

Rond 17u30 arriveerden we in onze haven en ruimden op.
Het deed alvast goed om eindelijk nog eens rond te trekken met mijn kameraad!
(en zeker ook het gemak om eens niet solo te zeilen :P)

Anker op: niet echt simpel bij veel wind
(en al helemaal niet als je solo bent)

Na storm komt... windstilte

Het geplande zeilweekend viel enigzins in het water.
Zaterdag waaide de stront van de dijken, en zondag begon dan weer windstil en erg mistig.

Zaterdag viel er met momenten ook flink wat regen. Dat leek me het ideale moment om eens te controleren of mijn luik vooraan nog wel waterdicht is... niet dus.
De Sikaflex die ik gekocht had voor dit luik hecht niet, de plexi zit alweer los. Hier moet ik echt eens iets anders voor vinden.

Zondag begon met een dichte mist die uitvaren verhinderde. Dat was dan weer het moment om een ander klusje te doen: alle groenaanslag van de voetreling verwijderen. Met zo'n "wondersponsje" uit de Action ging dat als een fluitje van een cent.
Daarna nam ik pen en papier en maakte een nieuw kluslijstje. Misschien had ik dat beter niet gedaan :P

Uiteindelijk kwam tegen 11u de zon er door en kon ik alsnog het water op.
Ik draaide richting Dintelmond en genoot een zwak windje van om en bij de 7 knopen.

Even later viel de wind weg en gooide ik het anker maar uit. Anderen volgden mijn voorbeeld (maar die gingen wel eerst een eindje de verboden zone op... sommigen kennen blijkbaar de betekenis van die gele boeien niet)

Na een lekker soepje trok de wind weer wat aan en zeilde ik richting Krammer, het eilandje rond. Uiteindelijk werd het zelfs een heel leuke wind.

Beetje mistig...

Lap, er groeien plantjes in mn ankerbak!

Uiteindelijk toch een leuk windje!

Drie dagen Grevelingen met mn dochter

Warm weer wordt het, heel warm weer zelfs. Mij leek er dan maar één plek waar ik deze hitte overleef: op onze boot.
Mijn dochter ging gelijk mee, dus we planden drie dagen Grevelingen.

Bruinisse Marina en mijn dochter hebben een speciale band: er gaat geen zeiltocht voorbij of ze wil daar geweest zijn.
Toegegeven, ze is wat aan de dure kant, maar ze is wel mooi, proper en gezellig.
De eerste dag werd dus een korte tocht: van onze haven naar Bruinisse.

In de Krammersluis hadden we wel even heibel: ze ging net open toen we arriveerden. We besloten, als klein bootje tegenover al die grote bakbeesten, om gelijk mee binnen te tuffen. Dat was buiten andere wachtenden gerekend die prompt riepen, joelden, en ons zowaar weg duwden.
Met de ervaring van vorige keer waar we ons twee keer liepen wegdrukken, gaf ik nu niet af en trok mijn stoute schoenen aan: ik riep terug en wrong me alsnog binnen.
Het was te verwachten dat ze mij, bij het buitenvaren zouden trakteren op grote golven, pas afsnijden en andere kleuterkuren.
OK, de beleefdheid, en zo ook de vaarregels, vereisen dat je de sluis binnen vaart volgens orde van aankomst, maar naar mijn mening neem ik lang niet zoveel plaats in met mijn FS22 en kan ik vlot naast een andere liggen, waar zo'n dikkerd niet meer tussen kan. Trouwens, dat mogen die boten van een dikke week geleden dan zeker ook eens leren!

Genoeg gezeverd over de Krammersluizen: eens we netjes in Bruinisse Marina aangelegd waren liepen we naar de mosselhandelaar daar voor een portie lekker verse mosselen, en ze hebben gesmaakt ook!

Daags erna trokken we naar Middelplaat. Tussendoor meerden we af aan de Veermansplaat maar na tien minuten wandelen daar vluchtten we naar de boot omdat de horzels ons ontdekt hadden en zowat massaal op ons bloed afkwamen.
Nadien ankerden we nog aan de Archipel voor een middagmaal. De wind nam plots toe tot vlotjes 17 knopen en dan anker op lopen was echt wel flink sleuren aan de ketting!

Helaas: ik heb nu wel een Grevelingenwimpel, maar had niet verwacht dat alle openbare plekjes steeds vol liggen: Haven Repart en Middelplaat lagen bomvol, ze lagen zelfs dubbel, waardoor we uitweken naar Scharendijke.  Erg leuk haventje eigenlijk!  De ligplaats die we kregen was wel klein bemeten en het indraaien in de plek was erg nipt door boten die dwars voor ons afgemeerd lagen.

De ochtend erna liep ik wel vier keer naar het havenkantoor om daar de evolutie van de naderende onweerszone te volgen.
We besloten om uit te varen richting Bruinisse en tijdig in te schatten wanneer de onweders ons zouden bereiken om net op tijd af te meren aan een eilandje of haven.
Ter hoogte van Bommenede hoorden we de donders en zagen bliksems zodat we net op tijd in Bommenede afmeerden en het onweer lieten overtrekken.
Na het kleine natuurgeweld vaarden we weer uit, richting Grevelingensluis.
Net om de hoek, aan bakboordton G36, werden we haast overhoop gevaren door een dik wit motorjacht. Die wou daar eventjes de bocht afsnijden en hield zich totaal niet aan de voorrangsregels. Wij zeilden perfect aan stuurboordwal en hadden dus zondermeer voorrang. Tussen ons en de ton was nog hooguit 20 meter toen die zich daar nog even volgas tussendoor wrong. Idioot!
(toch niet die man van de Krammersluizen die heibel maakte omdat we ons mee de sluis in wurmden???)

Intussen werd het erg mooi weer. Vanaf de Krammer zakte de wind weg waardoor we de rest zowaar op motor moesten doen.

Al bij al weer een mooie zeiltrip!

Onmogelijk druk in de Grevelingensluis!

De kuiptent kwam weer goed van pas!