De Sail Ya in nieuwe handen

De nieuwe eigenares is in haar nopjes ;-)

1 oktober was mijn laatste zeildag met de Sail Ya.
Toch wel wat emotioneel moet ik zeggen.
De nieuwe eigenaars gingen meezeilen zodat ze de boot wat leren kennen.
We zeilden naar de Krammersluizen, om daar een korte picknick te houden. De wind was hooguit rond de 8 knopen, en uit de ZW-hoek.
Met een halve wind ging het rustig naar de sluizen.
Onderweg gaf ik nog wat uitleg over de lijnen en de zeilen.

Na de picknick zeilden we terug.  Nu werd het een stuk sportiever, en moest er een reef in.  Steeds weer een huzarenstukje om een goede reef te steken onder zeil :P
De Sail Ya haalde een flinke vaart, en de nieuwe eigenaars voelden dat ze een prima koop gedaan hadden.
En ik weet nu wel zeker dat mijn favoriete FS22 in goede handen is.

Ik wens de nieuwe eigenaars een behouden vaart met de Sail Ya.
Ik zal deze boot niet snel vergeten!

Onze grotere Friendship 26 ligt intussen te wachten om naar onze haven te varen.
http://myfriendship26.blogspot.be/

Eens ga je toch groter ;-)

Ik hield het voor onmogelijk. Waarom zou ik een groter jachtje kopen als mijn Sail Ya nu net zo goed in orde is?
Mijn rug was het eerste antwoord.
Maar dan kwam ook mijn vriendin op de proppen. Ze kwam nooit mee naar de boot omdat die te klein is.
"Als je nu een wat grotere koopt, dan wil ik wel vaker kamperen aan boord, en misschien zelfs mee zeilen".
Tja, dat moet ze maar 1 keer zeggen :-)

Dus ja, mijn geliefde (en bekende) Sail Ya is nu te koop.
Wel een gekke gedachte als ik nog maar een week geleden een gloednieuwe Smartroller heb geïnstalleerd,  en de genua heb laten aanpassen.
Zij die mijn blog volgen weten dat de Sail Ya zeer goed in orde is.

Een info-fiche in PDF is via deze link beschikbaar.

5000 euro lijkt me zeer redelijk.

Voor vragen, gil je maar=

+32 496 622 640

Friendship 22 te koop

Nee hoor, het is niet mijn FS22 die verkocht wordt, maar de Friendship van mijn kameraad, Robby.
Hij heeft een groter jachtje gekocht.

Zo komt er een einde aan de 'twin-FS22' die de zeeuwsche wateren onveilig maakten :D
Mooie tochten hebben we samen gemaakt. Zij FS22 komt een flink aantal keren voor in mijn boek "Ik zeil in Zeeland".

Ik hoef niet te vertellen dat Robby zijn FS22 in goede conditie is, voorbije zomer heeft hij er, samen met zijn vriendin, nog een aardige tocht mee gezeild.
Voorbije winter stonden beide FS22 nog naast elkaar op de kant, voor winter onderhoud.
Zijn interieur is nog zo goed al origineel en echt mooi vind ik.

Geinteresseerden kunnen contact met hem opnemen via e-mail of telefonisch:

M +32 475 91 15 77

Nabij Middelharnis (2016)

Echt nog een heel mooi interieur!

Klaar voor een gezamenlijke zomertocht in 2015

Zierikzee (215)

Aan een meerboei nabij de Oesterdam (2015)

Rondje Stellendam-Roompot (215)

Voorbije winter samen op de kant

Wind tegen stroming - nog maar eens

Soms moet je je erg flexibel opstellen om het maximum uit je 'weekend' te halen :P
Vrijdag namiddag vertrok ik meteen naar mn Sail Ya.
In de haven ontmoette ik een koppel die een boot 'leenden' van hun opa.
De boot heeft wel wat onderhoud nodig, vertelden ze, maar zeilt nog prima.
Ze trokken naar de Mosselbank.
Ik was zelf van plan om naar Wemeldinge te zeilen.  Helaas moest ik onderweg dat plan laten varen omdat het allemaal te laat zou worden.
Nog maar net vertrokken, had ik al meteen het voetgangersbrugje aan mijn been.
Tegen dan vervoegde het koppel mij in de wachtrij :D

Eens aan de krammersluizen liet ik een sluisgang aan me voorbij gaan, wachtende op het koppel om ze te volgen naar de Grevelingen.   Na de Krammersluizen hield ik nog even een fotoshoot voor hen, en vaarde dan met hen richting Grevelingensluis.

Dat sluizen soms veel tijd kosten werd snel duidelijk: het begon al te schemeren tegen dat ik Bruinisse Marina binnen draaide.

Voor één keer liet ik het opruimen aan dek voor wat het is.  Ik liet alles liggen zoals het was, en begon meteen mijn laat avondmaaltje te koken.

Zaterdagmorgen trok ik om 8u30, na het afrekenen bij de havenmeester, richting Grevelingensluis.  Plan was om dan toch vandaag tot in Wemeldinge te geraken. Het andere idee, om naar Scharendijke te zeilen, leek me niet doenbaar vanwege de westenwind.
Ook nu kostte deze sluis me aardig wat tijd: pas tegen 10u was ik er door geraakt.

In de sluis viel mijn oog op een mooi gerestaureerde, oude, Friendship.  Daar wou ik toch wel even een foto van om hem met jullie te delen ;-)

Ik draaide de Zijpe op en kreeg weer eens wind tegen stroming.  Naarmate de stroming door zette, en de wind toenam werd het echt wel sportief zeilweer.
(Een plasje in de emmer werd een huzarenstukje!).

Uiteindelijk gaf ik aan de Slikken van de Dortsman forfait en draaide terug. Een filmpje vind je hier.https://youtu.be/95IrFIxtL-w
De laatste weerberichten maakten ook gewag van grijs weer, met veel wind, voor zondag, dus hield ik het allemaal maar voor bekeken en zeilde huiswaarts.
Hiermee werd het wel een heel leuke zeildag overigens.  Voor het lapje naar huis zeilen bij een wind rond de 18 a 20 knopen zeilde heel leuk!

In de Krammersluizen voer een oud Waarschipje binnen... opvallend vanwege zijn staat :-)
Deze landgenoten gaan ermee richting... Kopenhagen.  Daar is moed en durf voor nodig.  Toffe mensen trouwens.  Ook voor hen hield ik even een kleine fotoshoot  ;-)

Tegen 16u30 voer ik mijn haven binnen.  Bij veel wind, en dan nog dwars op mijn ligplaats, is het steeds een spannend manoeuvre om de Sail Ya op zijn plaats te krijgen.  Gelukkig kreeg ik een helpende hand aangeboden, dat scheelt wel wat zweet!

Wind en stroming: Andere tactiek

Met de tactiek van gisteren zou ik ook vandaag niet weg geraakt zijn: sterke wind tegen stroming maakt de Oosterschelde zo ruw, dat mijn FS22 afziet.
Vanmorgen dan maar vroeg uitgevaren om stroming en wind tegen te hebben.
Of ik gek ben? Nou, nee. Hierdoor was de Oosterschelde rustiger.  Ik moest dan wel een uurtje langer opkruisen, maar dat met veel minder golfslag.

Het was al zo goed als hoogwater vooraleer ik aan de KeetenB geraakte, maar vanaf daar was het halve wind tot aan de Krabbenkreek, dat ging erg vlot!
Ik informeerde even via kanaal 72 of Robby in de buurt was. Die bleek op het Volkerak, kerk te zitten en kwam ook naar St. Annaland.
Onderweg, in de Krammer sluizen,  verzwikte hij zijn voet...  solo, is dat allerminst een meevaller.

Tot aan Kats had ik stroming regen maar vond ik dat nog wel meevallen, toen ik aan de KeetenB kwam was het hoogwater, en kreeg ik dus opnieuw stroming tegen, maar wind mee. Tot aan de Krabbenkreek viel ook dat mee, maar in de Krabbenkreek zelf stond flink wat stroming, en dat tegen de wind in met gevolg: stevige golfslag.

Gezien Robby met een opgezwollen voet zat, ben ik even naar de supermarkt gelopen en gezorgd voor het avondeten.

Pas nadat Robby's vriendin hem kon overtuigen om toch maar een windel rond die voet te laten doen, kon ik met de windel aan de slag ;-)

Benieuwd hoe zijn voet er morgen uitziet.

Nog 24 uur en de tocht kan beginnen :-)

Alles is intussen goed voorbereid, op wat laatste inkopen na.
De navigatiekaarten zijn klaar,
de getijdentabellen geplastificeerd,
alle NV Atlaskaarten die nodig zijn aangekocht, EN op de tablet ingeladen,
marifoonlicentie/vergunning verlengd,

Het gros is ook reeds ingepakt, of ligt klaar.

navigatie uitgeschetst:
handiger dan zo'n groot plan in de kuip :P

Verder heb ik een oude truc toegepast wat navigatie betreft: schets je navigatie op een blad papier.


Nu is het vooral hopen op gunstige wind.

Een kameraad raadde me www.kustweerbericht.be aan

En daar wringt voorlopig het schoentje, want op de heenweg krijg ik elke dag ZW voor de kiezen, met een niet onaardige windkracht tussen 14 en 20 knopen.
Lijkt me toch wel veel wind.
Komt er nog bij dat ik op de heenweg wind tegen stroming ga krijgen: ook niet echt aangenaam.







Mijn 'drive' is alvast nog groot genoeg om er voor te gaan.
Desgevallend zal de heenweg gewoon een pak langer duren en doe ik wat meer tussenstops.

Een vissoep eten in Boulogne sur Mer blijft mijn doel  :P

De geplande route

Een sportieve dag voor een passagier

Passagier van dienst: Martijn

Eindelijk: een ex-collega vond dan toch een gaatje in zijn agenda om mee te gaan zeilen.
Zelf vreesde ik voor het weer want verschillende weersites beloofden allemaal veel wind, en zelfs onweders.
Ik wou bijna de zaak afblazen, maar mijn passagier wou van geen annulatie weten.
Er werd dus niets in de agenda geschrapt.

En wat ben ik nu blij dat ik de gom niet gebruikt had :P
Het was weliswaar een winderige dag, maar verder zonovergoten, en helemaal niet koud, integendeel.

Met de kleinste fok en een dubbel gereefd grootzeil voeren we het Volkerak op, op weg naar de Krammersluizen.  Ik koos bewust geen al te verre bestemming want na de zeiltocht wilden we nog mosselen gaan eten, en zodoende ook de kans om verrast te worden door een onweder te vermijden.

Op de heenweg kregen we vlagen tot 23 knopen. Het was een beetje opkruisen maar alles verliep best lekker.  Veel zeilers waren er niet, wel een reeks vrachtschepen.

Aan de wachtsteiger van de Krammersluizen meerden we af en ging een pot met soep op het vuur. Intussen genoten we van een kasteelbiertje.

Na de soep en het kasteelbier (het ene was veel sneller leeg dan het andere :P  ) staken we weer van wal.
Nu werd het een ruime koers.  En de vaart zat er al snel in.  We zagen op de windmeter vlagen tot 25 knopen, maar naar mijn gevoel leek het wel meer.
In elk geval was de Volkerak bezaaid met witte kopjes, en nog steeds weinig zeilers. Vreemd.

Vrij snel waren weer in onze ligplaats.  Nadat de boot opgeruimd was, reden we naar Bruinisse om er mosselen te eten.  Volgens een kameraad kan je dat het beste doen in De Meeuw.
We volgden zijn advies en lieten het ons zeer zeker smaken!

Zoals steeds vliegt de tijd als je het reuze naar je zin hebt, en dat was deze keer niet anders.
Meteen na 'De Meeuw' reden we huiswaarts.


Nu kan het finaal aftellen echt beginnen want binnen een week vertrek ik met mijn FS22 richting Boulogne - solo   :P

Twee reven? Ja, twee reven

En de kleinste fok

Dat was de zeil setting toen ik zaterdag naar Willemstad zeilde om bij Yachting Willemstad mijn boeken te leveren. Het was een sportieve tocht, maar alles verliep prima. In de Volkeraksluis was ik even een bezienswaardigheid: een Frans cruiseschip ging mee de sluis in, en terstond grepen de opvarenden naar hun smartphones en camera's. Ik sta nu gegarandeerd op een heleboel fransmannen hun foto's :D

In de namiddag bleef ik in de haven De Batterij, want de wind nam steeds maar toe, en het werd wat teveel om nog prettig te zeilen.
Even prettig buurt bij de heel sympathieke havenmeester. Ook hij legt wat boeken van me te koop
Ook de nacht bleef erg winderig.

Zondagmorgen stond er nog steeds een 20kt NW.
Ik vaarde op motor naar de Volkerak sluis. Eens de sluis door leek de wind in te zakken en haalde ik er vlug een reef uit.
Wat later bleek dat helemaal geen goed idee, en toen een flinke bui me overviel ter hoogte van dat Galathese Haven, haalde ik gewoon het grootzeil naar beneden.
De Volkerak begon stilaan flink hobbelig te worden, en bewegen aan boord werd link, zo link dat ik niet eens mijn fototoestel kon grijpen.
Op een moment zat er een vrachtschip achter me dat heel dicht langs de stuurboordwal bleef en niet van plan was me ruimte te geven, hoewel ik voorrang heb: ik volg ook de stuurboordwal, ik wordt ingehaald, en ben onder zeil. Hij heeft ruimte genoeg want met dit hondenweer is blijkbaar niemand zinnen om te gaan varen.

Na de Noordplaat, moest ik opkuisen richting Krammer sluizen en nam de wind toe tot 30 a 33kt. Ik probeerde er een tweede reef in te steken, maar de stuurautomaat kon deze wind niet aan. Uiteindelijk lukte het. Eenmaal werd ik bijna platgeslagen Door de combinatie van een grote golf (van een vrachtschip) en een vette rukwind.
Dit was de zwaarste zeil trip die ik ooit solo meemaakte. Jammer deelt ik er geen beeldmateriaal van heb, maar het was gewoon ondoenbaar, solo.

In de Krammer sluizen kreeg ik gelukkig de hulp van een paar mensen met een prachtig zeiljacht. Solo afmeren met zo'n stevige wind is anders geen sinecure.

Na de sluizen leek de wind weer wat te minderen. Toch koos ik ervoor dit laatste stukje naar Sint Annaland enkel op de kleine fok te doen. Het ging traag, maar beter zo dan op de Oosterschelde te worstelen met mn grootzeil erbij.

Op de Krabbenkreek was het een heksenketel Door wind tegen stroming. De Wind nam weer toe, en zelfs op de kleine fok alleen schoot ik goed op tegen de stroming in.

Uiteindelijk geraakte ik in de haven, met een zucht van verlichting.

Heftig tochtje!
Nu boeken leveren bij Mariteam...

Zaterdagmorgen om 8u waren er al aardig wat 'witte kopjes'
op het Volkerak

Ola, die bui is voor mij bestemd...

Ik zag een barstje in de gelcoat...

Het begon allemaal met een barstje in de gelcoat van mijn roer.
Een doorsnee booteigenaar weet dan al dat er vast meer aan de hand is dan enkel dat scheurtje.

Ik bracht het roer naar huis en zette er gelijk de schuurmachine op... en ja hoor: een zee van barsten onder die gelcoat.
Om dat weer goed te krijgen gebruikte ik epoxy met verdikkingsmiddel en weefsel.

Normaliter is afwerking met een twee componenten lak de beste oplossing maar om kosten te besparen (en het klassieke probleem in de winter: te vochtige condities) koos ik voor drie lagen gewone lak. Uiteindelijk ziet je roerkoning niet erg af, denk ik.
De kleur die het beste paste bij mijn gelcoat van de boot is de Levis Expert lak 1170 - ivoor beige.

Eigenlijk verliep de klus prima, totdat het roerbeslag er weer op moest.
Mijn epoxy werk was ietsje dikker dan voorheen, en die beugel wou er niet helemaal overheen.
Met wat aanpassingswerkjes ter plaatse paste hij dan toch.

Bij mijn kleine bootjes vroeger maakte ik bouten en moeren weer waterdicht door gebruik van simpele vaseline.  In de gaten waar de bouten doorheen moeten smeerde ik flink wat van dat spul, en ook aan de binnenzijde van het roerbeslag.

Ooit werkte ik een dag als interim bij een fabrikant van graafmachines, en zij poetsen finaal hun verkochte voertuigen met... siliconenspray. Zo was de lak extra beschermd.
Ik heb dat nu eens geprobeerd op mn roer, zien of dat helpt.

Morgen kan het geplaatst worden, op de nieuwe roerpennen :P

eerst epoxy met verdikker, en daar overheen weefsel

alles plamuren met epoxy met verdikker

roerbeslag plaatsen met flink wat vaseline