Even een fok verkopen in Zierikzee

Soms komt het voor: je hebt een zeil te koop, en geen enkele belg uit de buurt heeft er eentje nodig, maar wel een zeiler uit... Marken.
Je kan het zeil verzenden, maar je kan het ook... met je zeiljachtje gaan afleveren.
Dat laatste was het plan voor het voorbije weekend:  Ik zeil naar de haven waar een kameraad van de koper ook naartoe vaart.
Zaterdagmorgen reed ik weer naar de boot, tuigde snel op en... moest eens NIET wachten aan het voetgangersbrugje  :P
Ik koos voor de kleine fok, en een redelijk vlak getrimd grootzeil.
Met een scherpe koers, en nog net bezeild, ging het naar de Krammer. Zalig zeiltripje: perfecte wind, niet vlagerig en een aangename temperatuur.
Aan de Krammersluizen moest ik evenmin wachten: ik kon meteen mee de 'Jacuzzi' in.  Enige vervelende was dat ik helemaal achteraan lag en mijn buitenboordmotor niet afremt in dat bellenscherm... maar het kwam goed.

Na de Krammersluizen trok ik meteen weer de zeilen op.  Veel zeilers doen die moeite niet om het stukje tussen de Krammer en Bruinisse te zeilen als het tegen wind is, maar ik wou me niet laten kennen.  De wind nam intussen gestaag toe en ik was al erg blij dat ik die kleine fok gekozen had.
Ter hoogte van Bruinisse moest er dan toch een reef in.  Een huzarenstukje tussen de vele collega-zeilers en dat in golfslag van de vrachtschepen met een stuurautomaat die traag reageert...

In de Zijpe, het Mastgat en de Keeten bleef het opkruisen.  Eén slag kon redelijk lang, maar de andere was zowat oversteken naar de andere oever tussen jachten en vrachtschepen door.
Als je hier overweg kan met vrachtverkeer, kan je het overal.  Het is zelfs een tactisch spelletje: "Kan ik nog voor dat vrachtschip? Kan ik dan nog net overstag voor die andere arriveert en haal ik de overzijde voor die ene grote daar ter hoogte van mij komt?".
Ik was wel wat rebels die zaterdag: als ik voorrang had, gaf ik hem eens niet af.  Een veel groter wedstrijdjacht moest daardoor effectief uitkwijken. Hij dacht vast: "die kleine daar wijkt wel."  Sorry, verkeerd gedacht...  Uiteraard bleef ik wel fair: als een ander voorrang had, week ik ook uit natuurlijk.

Uiteindelijk haalde ik weer de Zeelandbrug, en dat opnieuw met wind tegen tij.  Het was weer hotsen-knotsen.   na de brug bereidde ik me voor om de zeilen te strijken in een flinke golfbak.
Na deze erg lastige klus viel mijn euro: Oeps, ik had me niet vastgeklikt aan de leeflijn... en dat had slimmer geweest, want het was echt een heen-en-weer schudden aan dek.

In het kanaal naar Zierikzee werd het rustiger en kon ik in alle rust de kuip al wat opruimen.

De prachtige Primaat
"Nachtbraeker"

Tegen half drie arriveerde ik weer aan de WSV, en kreeg een ligplaats naast een prachtige Primaat.  Ik werd fantastisch geholpen door de eigenaar van dit jachtje en wat later kocht ie spontaan mijn boekje "Ik zeil in Zeeland".  We praatten nog een hele tijd door en plots kwam de echtgenote van deze man aan dek en loofde me voor mijn schrijfstijl.  Leuk, zo'n spontane feedback!
Een beetje later arriveerde de koper van de fok.  Nadat ik vertelde over mijn boekje, prezen de mensen van de Primaat mijn boekje zodat deze koper gelijk ook een boekje kocht.
Leuk!
Deze Primaat is al 42 jaar oud maar ziet er echt als nieuw uit. Prachtig onderhouden!

Zondagmorgen wou ik eerst een foto maken van die erg mooie primaat, maar mijn camera liet het afweten.  Wat later vertrok ik weer huiswaarts. Tegen 7u15 voer ik weer door het kanaal en gezien het bezeild was trok ik in het kanaal de zeilen al op.
Heel rustig dobberde de Sail Ya door het kanaal.
Eens de Oosterschelde op ging het rustig met ruime wind naar de Keeten.  Zalig, zo in de ochtend. Ik had de Oosterschelde voor mij alleen :D

Plannen zijn soms sneller afgevoerd dan ze gemaakt zijn...

Tja, de weergoden helpen dan toch niet mee: wind blijft ZW, en een beetje te fors naar mijn zin.
Na een paar zeer interessante babbels met mensen in mn haven, en ook een passant die ik herkende van op het zeilersforum.nl,  besloot ik om al vanaf dag 1 mijn plannen aan te passen.
Pas vanaf woensdag zou het gunstiger worden om richting Belgische kust te varen.  Misschien doe ik dat, misschien ook niet. 
Het advies dat ik kreeg: de wind bepaalt je route, vecht er niet tegen, het moet leuk blijven.
Zeeland is zo'n verscheiden en prachtig vaargebied dat ik er na vier jaar nog steeds niet op uitgekeken ben.

Vandaag ben ik tot in Zierikzee geraakt. Ik moest er boeken leveren bij boekhandel De Vries.
Het is ook een leuke plek om wat rond te kuieren, en de wandeling naar het einde van de pier is zeker de moeite waard vind ik.

Alleen was de ligplaats die ik deze keer kreeg wel heel nipt...

Morgen trek ik wss naar Burghsluis. Daar ben ik nog nooit geweest, het is dus de moment :P

Naar Zierikzee... in de mist

Het was al ruim een week sinds ik vernam dat mijn poster gezien werd bij WSV Zierikzee, maar er nog geen boekjes beschikbaar zijn.
Tijd dus om er boeken te gaan leveren.

Zaterdagmorgen voer ik om 6u15 uit, richting Krammer.
De wind stond prima om bij het buitenvaren reeds de zeilen te hijsen. Tegen dat ik op het Volkerak was kon de motor al uit.
En dan kwam de verrassing: zicht op het Volkerak amper 300 meter...

Ik hoor een motor, maar zie niks...

Ik moest de monding van het Schelde-Rijnkanaal nog oversteken, maar bij dergelijk slecht zicht vond ik dat absoluut niet veilig.  Ik hoorde de motoren van de vrachtschepen wel, maar zag ze niet.
Ik begrijp echt niet waarom ze niet hun navigatielichten aansteken.
In elk geval stak ik mijn toplicht aan.  Wat zegt het BPR er eigenlijk over?
Er doemde een vrachtschip op, en vlak achter hem stak ik over.
Vanaf dan zeilde ik op gevoel naar het eilandje.
Ik nam er de kaart bij, en zeilde op kompas in grote rakken naar de Krammer.
Op een dikke mijl van de Krammer doemde er een motorboot op. Hij vaarde zowat recht naar mij.
Het was een boot van Rijkswaterstaat.  Een man kwam naar buiten, mar riep niets, hij keek alleen maar, en ze vaarden dan weer weg.
Het meest absurde waren die vissersbootjes: ze zijn klein, liggen stil te dobberen, en dat in die dichte mist.  Wellicht hebben die gasten geen benul van de vaarreglementen: ze dobberen midden in het vaarwater, of sterker nog: midden in verboden gebied... en als ze varen, halen ze nog eens flinke snelheden.

Na de Krammersluis begon de mist wat op te trekken.
Ik had een volle tij mee, dus tijd genoeg, hoewel:  ik moet wel in Zierikzee zijn voor de winkel(s) toe gaan.
Omwille van de mist hield ik zeer dicht de stuurboordwal. Ik passeerde twee vissers op de wal, en eentje wou indruk maken en smeet zijn dobber tot vlak achter mijn roer.
Heel even wou ik reageren en met de motor in achteruit zijn lijn doorsnijden of zo, maar ik liet het maar zo.
Het was niet verkeerd om flink stuurboordwal te houden want die vrachtschepen zien mij wellicht pas laat.

Eens voorbij de Keeten nam de wind toe en ging het met een flinke vaart onder de Zeelandbrug door.

Na het lange kanaal naar Zierikzee parkeerde ik mijn FS22 bij het restaurantje van de WSV.  Ik werd er bijzonder vriendelijk onthaald en kreeg meteen een plekje aangewezen, een ere-plekje leek het wel: vlakbij het sanitair en de steigertrap naar de wal.
De havenmeester nam zelfs de tijd, want ik vaarde eerst gewoon zo de plek in, maar keerde dan terug naar het kanaal, draaide de boot om, en vaarde er achterwaarts in.
Ze herkenden de solo-vlag en prompt was er extra hulp om mijn lijnen aan te nemen.
Sjiek!

Na een frisse Duvel en een portie bitterballen in het restaurantje wandelde ik naar de watersportzaak Bouwman om mijn boeken te leveren.
Daarna trok ik naar boekhandel De Vries.
Daar was er een man aan de toog die eerst geen interesse in had in mijn boekje, maar toen de zaakvoerder erbij kwam en het boekje bekeek, namen ze alle boekjes die ik nog bij had.
Hij vond het een geslaagd boekje dat zeker zal verkopen.  Leuk!

Zondag voer ik ontieglijk vroeg uit: 5u45. Zo had ik nog tot 4 uur tij mee richting Krammer.  Niet mis, want de stroming aan de Zeelandbrug is best sterk eigenlijk.

Tegen 13u was ik weer in mijn haven, net op tijd want toen ik met de wagen weg reed begon het te regen.

Ik heb echt wel het maximum uit dit weekend gehaald ;-)

Het vrachtverkeer hoor je wel maar zie je pas laat.

De Zeelandbrug eindigt in het niets, lijkt het wel

Verboden gebied? Welk verboden gebied?

Quality time met mn dochter: een zeiltocht naar Zierikzee

Eindelijk: de examens zijn voorbij, het belooft mooi weer te worden en mn dochter had er wel oren naar: een bezoekje met de boot aan Zierikzee.

Vrijdagmiddag staken we val wal, richting Sint-Annaland.
Onderweg genoten we voor een laatste keer van de oude genua, want zaterdag komt de nieuwe eigenaar hem in Zierikzee afhalen.

Ook konden we nog eens proeven van de gezellige sfeer rond de overdrukke Krammersluizen, en om het even erg spannend te maken viel de motor nog maar eens stil bij het invaren van de sluis. (Ik zal die motor toch eens moeten laten nakijken. Iemand een goed adresje hiervoor?)

Tegen 17u draaiden we dan de jachthaven van Sint-Annaland binnen.
Man die haven is prachtig verbouwd! Mooie, nagelnieuwe steigers, heel mooie kade, en zelfs de dijk is nu voorzien van een wandelpad! Echt knap!
We bezochten er de pizzeria, het wordt stilaan onze traditie.

Na de heerlijke pizza, werkt ik het zonnepaneeltje af: nu gaat dat veel beter werken!

Zaterdagmorgen moesten we redelijk vroeg uitvaren vanwege de tij. Voor mij geen probleem, maar Ellen geniet daar helemaal niet van.
De wind was van plan om steeds op kop te gaan waaien gedurende de tocht. Ik hoopte dat de weer-sites foput zouden zijn, maar helaas: de wind deed wat de weerlui beloofd hadden.
Een hele tocht kruisen dus.
Maar de wind deed ook iets dat de weerluitjes niet voorspelden: flink toenemen.
Toen we uiteindelijk de brug onderdoor zeilden, waaide het al een vette 16 knopen. Ongereefd is dat met mijn FS22 al een sportieve helling :P

Tegen 13u lagen we in Zierikzee. Het zonnetje scheen nog flink, en zo in het kanaal, uit de wind, was dat flink warm.
Nadat de koper van de genua gepasseerd was, trokken we het stadje in. Het blijft een gezellig stadje!

Op onze terugweg kochten we een kilootje verse mosselen, en een pot verse vissoep.
We hebben ze ons laten smaken! Maar na elke gezellige kooksessie, volgt een iets minder gezellige afwas sessie...
En dan gebeurde er iets onwaarschijnlijks: bij de WSV Zierikzee mag je niet afwassen. Ze hebben er geen voorzieningen voor en in het sanitair mag het niet.
"Als je aan boord kan koken, kan je er ook afwassen.", aldus de havenmeester.
Op de vraag waar ik dan met het afvalwater blijf: "overboord, kan geen kwaad."
Hoef ik te zeggen dat ik nu zo'n beetje kook vanbinnen, als milieubewuste zeiler?

Zondagmorgen maakte ik Ellen wakker om half acht. Dat vond ze uiteraard niet leuk.

Niet dat het om de tij te doen was, maar wel om de aangekondigde onweders in de namiddag.

Tegen 8u waren we al op pad.

De hele weg op motor, de hele weg stroom tegen.  Saai was het in elk geval.

Eens we aan de Krammer aankwamen, was het daar weer de race om er om het eerste te zijn, typisch.

Ik nam me voor om me deze keer niet te laten doen, meer nog: ik ga eens doen wat op de borden staat: met drie naast elkaar afmeren, en dan pas een nieuwe rij beginnen.

Bij het binnen varen viel mn motor gelukkig niet stil, maar het blijft een akelig gevoel als je je motor niet meer volledig vertrouwt.

Tegen 14u waren we in onze haven, en dat was net op tijd, want in de verte was de lucht gitzwart, en nam de wind echt fel toe...

Al bij al echt een weekendje quality time met mn dochter!

De laatste tocht met mijn oude genua...

Weekje op stap met dochterlief

Ik mag deze vakantie niet klagen: van de eenentwintig vakantiedagen heb ik er 11 gezeild :P

De voorbije week trok ik er op uit met mn dochter.

Daar ergens zijn de Krammersluizen

Maandag zeilden we eerst naar de Grevelingen (door de gietende regen) om er in Bruinisse Marina alweer mosselen te eten, en bij Visser Watersport binnen te stappen aangaande de defecte overloop rail.
Ik hoopte stiekem dat de man me zou geruststellen en dat deze toch wel hoge kost uitgesteld kon worden maar helaas: de rail kan ik beter meteen vervangen.
De zaakvoerder van Visser Watersport heeft me in het verleden al vaker goed advies gegeven, en ik ben tevreden van zijn service, dus bestelde ik meteen de rail en overloopwagen. Die zou woensdag binnen zijn.

Dinsdag trokken we verder de Grevelingen op richting Scharendijke. Mn dochter wou daar de zonsondergang gaan fotograferen op het strand. Onderweg kregen we een malle meeuw op bezoek: die kwam wat balanceren op onze zeereling. We ankerden aan de Stampersplaat om te eten en trokken dan verder. Ik had één reefje gestoken maar dat bleek niet genoeg! Al zeilend ging de tweede reef er in (terwijl Ellen zichtbaar schrik kreeg aan de helmstok). Maar ook die tweede reef was maar nipt. Af en toe kregen we een hellen van om en bij de 40°!
Binnengelopen in Scharendijke werd ik gelijk door de wind tegen de meldsteiger gedrukt. Met deze wind had ik het solo niet gered denk ik.
Uiteindelijk, met hulp van anderen, sukkelde ik de ligplaats in. Oef!

Woensdag zeilden we terug naar Bruinisse Marina om bij Visser Watersport de nieuwe overlooprail af te halen en meteen te monteren. Geen simpele klus, maar uiteindelijk wel een prima resultaat. Die nieuwe rail loopt perfect! Dankjewel, Visser Watersport!

Donderdag ging het richting Zierikzee. Velen spraken er al over, velen vonden het een aanrader, dus moesten we dat maar eens gaan doen.
In de Grevelingensluis blokkeerde een motorboot de toegang door doodleuk naast zijn kennis te gaan liggen! De hele sluis is haast leeg en meneer vind het maar normaal dat ik er nog maar net in kan. Ongelooflijk! Gelukkig schoof de motorboot voor mij een beetje op zodat de deuren toe konden.
De trip naar Zierikzee verliep voorspoedig. We meerden af bij de WV Zierikzee die ons een smal plekje gaven (bij laag water althans).
We bezochten het dorp en het is zeker leuk.

Vrijdag wilden we zeehonden spotten dus zeilden we richting Roggenplaat. Helaas geen zeehond te bespeuren. We keerden terug maar dan viel de wind weg. Uiteindelijk moesten we opgeven en ging de motor aan. De hele weg ronkte de motor tot in Sint Annaland.
Daar haalden we, om de laatste avond te vieren, een pizza in het dorp.
Sint Annaland is echt wel flink veranderd. Allemaal drijvende steigers, geen palen met kabels meer.

Zaterdag moesten we alweer huiswaarts. De weerberichten voorspelden reeds vroeg onweders en we wilden die voor blijven. (uiteindelijk geen enkele drup regen gehad, en al helemaal niks onweer).
Tegen 12u waren we weer in onze haven en konden we de boot leeg maken. Nog gauw de kuip en een deel van de kajuitopbouw in de wax gezet en dan huiswaarts gereden.

Alweer een geslaagde zeilweek, smaakt naar meer!

Sociaal gedrag in de Grevelingensluis:
blokkeren we toch gewoon even de hele sluis...

De nieuwe overloop

Entertainment door een meeuw :D

Smalle ligplaats bij laag water

Bij hoog water ziet het er heel wat breder uit

Dankzij kennissen in onze haven
konden we een regenjas lenen voor Ellen.
(die waren we domweg vergeten...)