Een sportieve dag voor een passagier

Passagier van dienst: Martijn

Eindelijk: een ex-collega vond dan toch een gaatje in zijn agenda om mee te gaan zeilen.
Zelf vreesde ik voor het weer want verschillende weersites beloofden allemaal veel wind, en zelfs onweders.
Ik wou bijna de zaak afblazen, maar mijn passagier wou van geen annulatie weten.
Er werd dus niets in de agenda geschrapt.

En wat ben ik nu blij dat ik de gom niet gebruikt had :P
Het was weliswaar een winderige dag, maar verder zonovergoten, en helemaal niet koud, integendeel.

Met de kleinste fok en een dubbel gereefd grootzeil voeren we het Volkerak op, op weg naar de Krammersluizen.  Ik koos bewust geen al te verre bestemming want na de zeiltocht wilden we nog mosselen gaan eten, en zodoende ook de kans om verrast te worden door een onweder te vermijden.

Op de heenweg kregen we vlagen tot 23 knopen. Het was een beetje opkruisen maar alles verliep best lekker.  Veel zeilers waren er niet, wel een reeks vrachtschepen.

Aan de wachtsteiger van de Krammersluizen meerden we af en ging een pot met soep op het vuur. Intussen genoten we van een kasteelbiertje.

Na de soep en het kasteelbier (het ene was veel sneller leeg dan het andere :P  ) staken we weer van wal.
Nu werd het een ruime koers.  En de vaart zat er al snel in.  We zagen op de windmeter vlagen tot 25 knopen, maar naar mijn gevoel leek het wel meer.
In elk geval was de Volkerak bezaaid met witte kopjes, en nog steeds weinig zeilers. Vreemd.

Vrij snel waren weer in onze ligplaats.  Nadat de boot opgeruimd was, reden we naar Bruinisse om er mosselen te eten.  Volgens een kameraad kan je dat het beste doen in De Meeuw.
We volgden zijn advies en lieten het ons zeer zeker smaken!

Zoals steeds vliegt de tijd als je het reuze naar je zin hebt, en dat was deze keer niet anders.
Meteen na 'De Meeuw' reden we huiswaarts.


Nu kan het finaal aftellen echt beginnen want binnen een week vertrek ik met mijn FS22 richting Boulogne - solo   :P

Een zeer geslaagde zomerse zeilweek

Een drink op de zeilweek

Derde keer, goede keer: deze derde zeilweek met mijn dochter was zonovergoten, perfecte wind en meer nog: de trip buitenom van Stellendam naar Roompot is geslaagd!

Vrijdagavond reden we naar de haven om de boot klaar te maken voor te tocht.

Windluw Volkerak

Windarme zaterdag
Zaterdagmorgen tuften we op motor naar de Volkeraksluis omdat de wind uit de slechte hoek kwam, en daarenboven erg zwak.
Na de sluis kon de halfwinder er op en ging het een stukje prima, maar ter hoogte van Middelharnis viel hij kompleet weg en moest alweer de motor op.
In Stellendam koos mijn dochter voor de prachtige Marina. Deze mag zichzelf gerust een vier-sterren haven noemen.
Na een mooie wandeling gingen we een snack eten in een eettentje nabij de vissershaven daar.
Op tijd in bed, want we moesten vroeg op zondag.

De Goereese sluis

De eerste keer op zee met een eigen jachtje
Om 5u45 wekte ik mn dochter. De Goereese sluis lonkt ;-)
Tegen 7u15 konden we de sluis in, iets achter op schema, maar geen nood, ik had reserve gerekend.
Op het slijkgat was ik verbaasd hoeveel stroming er staat, en al lijkt het een wijd water, de boeien geven aan hoe de geul loopt. De stroming houdt daar uiteraard geen rekening mee, en zo werd het echt wel geconcentreerd boeien volgen en opsturen voor de stroming!

Stroming op het Slijkgat

Eens het slijkgat uit kon de halfwinder er op en zeilden we naar de Ooster.  De handheld GPS was zeker nuttig!
Tegen 13u kwam de stormvloedkering in zicht en nam de wind toe. De vaart kwam er in, en de zeegang begon toe te nemen, leuk!
Krek volgens planning liepen we om 15u de Roompot Marina binnen. Tegen dan was de wind al toegenomen tot boven de 25 knopen.
Roompot Marina geeft zichzelf 4 sterren, maar wij vinden dat aardig overdreven eigenlijk...

De zeelandbrug

Schromelijke overschatting van de wind...
's Morgens ging ik de wind meten: 17 knopen. Het boek over de deltawateren gaf de raad rekening te houden met tijzee. Dat deed ik dus: NO-wind met opkomende tij, dat moet zeker golven geven. Een beetje ondertuigd zeilen leek me dan wel relaxter.
Ik koos voor de werkfok en een gereefd grootzeil. Eens buitengevaren gingen de zeilen er op en... ging het niet vooruit. De reef er uit, en het liep al beter.
De Zeelandbrug kwam in zicht en het blijft een mijlpaaltje: de eerste keer de brug onderdoor op eigen kiel ;-)

Nonchalance in de Grevelingensluis
De Grevelingensluis heb ik intussen al ettelijke keren gepasseerd, nooit is daar iets engs gebeurd, maar deze keer zat ik er gelijk mee tussen: de motorboot naast ons had zich vastgelegd aan de sluiswand, en wij aan hem. Naast ons kwam dan nog een ander zeiljachtje liggen. Ik keuvelde wat met de motorboot eigenaar en toen de brug omhoog ging (maar het licht nog op rood) gooide hij plots los en ging er vandoor! Wij hingen nog vast, en de motorboot sleurde dus twee zeiljachten mee naar voor!
Ellen gooide erg snel de neus los, ik het achterste landvast. Ongehoord zeg!

Na dit perikel liepen we Bruinisse Marina binnen, onze favoriet.
Daar haalden we twee lekkere pizza's in de supermarkt.
Eigenlijk was het plan om het Veerse meer binnen te duiken vanuit Roompot, maar de wind stond niet zo heel goed, en de tij al evenmin om dan daags erna naar de Grevelingen op te kruisen.

Mijn favoriete vaarwater:
de grevelingen

Dagje spelevaren?
We planden een speeldagje om wat rond te toeren op de Grevelingen, en eens te oefenen op het ankeren. De wind echter nam al meteen toe tot tegen de 25 knopen, en dat vonden we wat veel om te gaan ankeren.
Toen ik aan de Stampersplaat een hoekje wou afsnijden vaarden we vast. Gelukkig kon ik de Sail-Ya zelf van deze zandplaat los manoeuvreren onder zeil. Wegens besparingen, lazen we later, heeft men besloten de recreatiebetonning te verwijderen...
Na een stukje rakken tot aan de Mosselbank keerden we terug naar onze ligplaats.

Ossehoek

Een eilandje bezoeken
De laatste dag op de Grevelingen wilden we eens overnachten aan een eilandje. De wind was weer aardig van de partij zodat we al zeilend een reef staken. De meeste van de steigers lagen al vol, het leek wel of iedereen plots van het water verdween.
Uiteindelijk belandden we aan de Ossehoek, een eilandje dat op mijn verlanglijstje stond.
We konden aanmeren aan een steiger in de windluwte.
De nacht gaf echter geen rust: we lagen we luit de wind maar de golven bleven de boot heen en weer schudden met snokken en bonken tot gevolg.

De eerste keer ankeren met
het nieuwe Bruce-anker

Weer naar huis...
's Morgens stond er alweer 20 knopen wind. Ik besloot snel te vertrekken want als deze toeneemt, kan het wel eens ruig worden. Alweer de wind overschat want toen we aan de Veermansplaat aankwamen, zakte de wind al in. Aan de Mosselbank stond er misschien nog 10 knopen, en dat leek ons wel leuk ankerweer :D

Overvolle Krammersluizen

Overvolle sluizen
De bruinisse sluis was lekker druk, maar de krammersluizen waren deze keer echt onmogelijk: jachten draaiden rond elkaar heen, de uitkomende jachten werden er zelfs door gehinderd, en de grotere jachten sneden ons doodleuk de pas af. Ik besloot deze draaiing maar te laten passeren en mikte op de tweede, maar ook deze keer duwde een catamaran (een belg dan nog) mij de pas af: "Dank u wel, landgenoot!".
Er kwam een jacht aangevaren aan de steiger waar we net een mislukt aanlegmanoeuvre deden en hij hielp ons aan de steiger. Ik ben nogal slecht in gezichten onthouden want pas later bleek het een havengenoot te zijn. Hij hielp ons meteen de sluis in, bij de volgende draaiing, zodat het de derde keer, goede keer werd.
Het laatste stuk liep letterlijk voor de wind. Het laatste obstakel: Benedensas echter hield ons weer op. Ook daar hebben we een kwartier moeten wachten aan het voetgangersbrugje.
Het leek wel of we echt niet naar huis mochten gaan...

Buitenom van Stellendam naar Roompot

de nieuwe kuiptent

'Mr. Gibbs' aan het roer

gevleugeld bezoek

Grensverleggend weekendje op de Grevelingen

Yep, ik heb al eerder met de Sail-Ya gezeild bij 20 knopen wind, maar toch werd dit weekendje eentje met een pak uitdagingen!

Vrijdag reed ik naar de boot rond 13u00. Eerst even langs Bruinisse Marina om er een seizoenskaart voor de Grevelingen aan te schaffen, en meteen bij Visser Watersport een steendure ankerketting van 10 meter want ik wil er niet aan denken om straks nergens nog plek te vinden aan een eilandje en verplicht te zijn om te ankeren voor de nacht...

Tegen 17u kon ik uitvaren richting Krammer. Die sluis heb ik al zo vaak gedaan, dat was geen punt.
Het stukje Oosterschelde ging ook lekker en de wind werkte mooi mee: NO 13 knopen.
De Grevelingensluis is me ook bekend terrein, maar niet met de Sail-Ya, al maakte het dit keer niet veel verschil. Eens de sluis door ging het op motor richting Mosselbank.
De wind was intussen toegenomen (meestal zakt ie tegen de avond aan, maar uitgerekend nu niet dus) en stond vet dwars op de steiger waar ik wilde aanleggen. Jongens, dat is een lastig manoeuvre!
Een helpende hand kreeg me toch tegen de steiger aan, klaar voor de eerste nacht aan een eilandje.

Zaterdagmorgen: zonovergoten, maar de wind was de hele nacht niet eens gaan liggen en nog steeds flink van de partij: 18 knopen, met uitschieters tot 23 knopen. De reef blijft er dus in, en de werkfok laat ik ook maar zitten.
Ik plande om naar de Archipel te zeilen, maar zocht nu al een plan B voor als daar geen plek is: de Ossehoek.

Uitvaren als je aan de hogerwal-zijde van een steiger ligt is een makkie. Eens het meer op deed ik een rakje naar mijn zeer bekende plek: de surfzone aan grevelingendam waar ik jaren lang heen en weer jakkerde. Nooit gedacht dat ik daar op een dag zou zeilen met een eigen jachtje!
Even een gijpje, en dan ging het aan een rotvaart voorbij Herkingen, richting Veermansplaat.
De GPS klokte een topsnelheid van 7,3 knoop! Jongens, halve wind ging het beregoed, maar nu al kwam het besef dat de heenweg wel eens hard zou worden, want zo dadelijk wordt de koers een stuk scherper.
En uiteindelijk werd het ook zo: het was een waar gevecht om de noordkant van de Veermansplaat te passeren. De Archipel, daar waagde ik me niet meer aan: ik mat de wind en die zat daar tegen de 25 knopen. Solo de Sail-Ya afmeren op die Archipel was voor mij geen optie meer. Dan maar de Veermansplaat proberen te ronden.

Door de smalle geul De Vlieger ging het richting Slikken van Flakkee, daar is een kleine steiger. Ik mikte er op om daar te overnachten omdat die steiger uit de wind zou liggen.
Een geslaagd aanlegmanoeuvre en alles mooi opgeruimd: daar ligt ie dan, mijn trots!
Maar de golfslag was stevig en de wind pal op kop. Geen goede plek...
Uiteindelijk vertrok ik weer, maar toen ik het grootzeil wilde hijsen, midden in de vaargeul, geraakte de grootzeilval achter een zaling. Chuck! Gauw vastklikken aan de lifeline, spurtje naar de mast en proberen op te lossen. Solo zeilen, het is een ware sport :D

De weg terug ging vet hard voor mijn jachtje: snelheid zat meer dan eens over de 6 knoop.

Alweer aan de mosselbank nam ik terug dezelfde steiger als die morgen, met hetzelfde manoeuvre, en ook nu gelukkig een helpende hand. Solo had een heel ander verhaal geweest bij deze wind.

Een wandelingetje over het eiland leerde me alvast dat haast geen kat zich aan de regels houdt:
"Overnachten op het eiland is verboden.", las ik op het info bord, en 20 meter verder zag ik VIJF tentjes staan, met een complete kampeeruitrusting en her en der zag ik een mooi zwartgeblakerde plekken in het gras... er waren zelfs mensen die een boom aan het slopen waren voor een kampvuur!

Zondagmorgen: grijs en slechts 14°C. De wind was iets verminderd: 19 knopen, vlagen tegen de 22.
Hmm... dat wordt alweer een spannende trip.
Je hebt zo van die dagen dat er voortekenen zijn dat je beter niet gaat zeilen, en deze dag werd er zo eentje: ik wou solo vertrekken uit mijn nipt bemeten plek (er was een jacht kort achter me komen liggen, en eentje nipt voor mij...) en bij het uitvaren geraakte mijn achterste landvast klem: maar één oplossing: losgooien en achterlaten...
Bij het hijsen van de fok, nadat ik uitgevaren was, geraakte een leuver klem: alweer het beproefde spurtje naar voor.
Aan de Grevelingensluis sukkelde mijn landvast in de knoop met de fokkeschoot... chuck!
Eens de oosterschelde op avontuurde ik het niet meer om de zeilen te hijsen, en ging het op motor, bij echt scherpe wind, naar de Krammer. Ik besloot de zeildag vroegtijdig af te breken en huiswaarts te gaan, want ik had intussen genoeg voortekenen gehad ;-)

Op de Krammer liep het prima maar... deze keer was de halshoek van de fok los geraakt: alweer naar voor om dat te herstellen. Jongens, jongens, nu was het wel genoeg voor vandaag.
Een schietgebedje naar Neptunus hielp, want aan Benedensas moest ik deze keer nauwelijks wachten om door te kunnen, oef!

Een videoverslagje vind je hier.

Solo zeilen: het blijft een uitdaging!

De self-made stuurautomaat
deed het prima!

Het kuipbakje: erg handig

Het 5W paneeltje als extra laadvermogen:
werkt zonder problemen!

Mijn landvast sukkelde vast onder de metalen kap
van deze meerpaal...

Op de Grevelingen kan er flinke golfslag staan!

De kleinste is de mijne :D